Zielepijn: Ingang tot ontwikkeling

Lea van der Eem

Juli 2015


Zielepijn: Ingang tot ontwikkeling

 

Als ziel maak je in de vele levens die je leeft een ontwikkelingsproces door. Iedere ziel heeft zijn eigen thema’s uit te werken. Het is de bedoeling om rondom een bepaald thema zoveel mogelijk ervaring op te doen, zodat het thema vanuit verschillende invalshoeken wordt belicht. Pijnlijke stukken die in jezelf verborgen liggen, zijn ingangen om je in jezelf te verdiepen en je te ontwikkelen.

 

Vaak is het een hele uitdaging om met die pijnlijke stukken in jezelf om te gaan. Dat is iets wat je meestal niet leert op school of van je ouders!
Bij het begeleiden van mensen, en ook in mijn eigen leven, ervaar ik elke keer weer hoe moeilijk het is om pijn te durven voelen, om erbij aanwezig te blijven en er zelf verantwoordelijkheid voor te nemen.


Als je het te moeilijk vindt om aanwezig te zijn bij je eigen pijn, ga je ervan weg. Bijvoorbeeld door niet meer te voelen, door jezelf hard te maken of door je aandacht buiten jezelf te richten in de vorm van oordelen over de situatie of de persoon die de pijn in jou heeft aangeraakt.
Maar er is niets buiten jou verantwoordelijk voor wat in jou leeft. De pijn was al in jou. Het is niets nieuws, het lag gewoon te wachten tot het juiste moment om aangeraakt te worden. Dat de pijn wordt aangeraakt, betekent vooral dat het gezien wil worden. Door jou! Het is een mogelijkheid om dichter bij jezelf te komen en jezelf beter te leren kennen.

 

Dit gebeurde er laatst bij mij:
Ik ben aan het eten met mijn drie dochters. Het is bijna op. Ik heb goede zin en zing een paar regels. Een dochter zegt: “Ik wou dat jij een aan- en uit-knopje had, dan kon ik je nu uit zetten.” Ze zegt het met een stralende glimlach en helemaal niet verkeerd bedoeld. Maar toch: Au!! Dat heb ik al veel vaker gehoord.  Commentaar op mijn zingen.  Commentaar op uitingen van mijzelf. Zelfs op uitingen van vreugde. Het is een grote, oude, zere plek.
Ik voel me geraakt. En wat gebeurt er: ik voel me hard worden. Afgesloten. En hoor mezelf een beetje bozig tegen mijn dochter zeggen: “Ik vind het helemaal niet leuk dat je dat zegt.”

Het eten is op, iedereen gaat van tafel en ik zit daar nog even alleen. Ik voel de tranen omhoog komen. Ik word zacht, voel de pijnlijke plek diep van binnen. Weet dat mijn dochter er niks aan kan doen, dat het mijn gevoelige plek is. Ik ben lief voor mezelf en geef mezelf de ruimte om de tranen te laten stromen. Ze voelen als zachte tranen, helende tranen. De pijn lost op en ik voel me weer goed, open, zacht, liefdevol. Geen oordelen, geen verwijten, alleen mijn gevoel.

Even later krijg ik een cadeau, een extraatje, bij iets wat eigenlijk al helemaal goed was. De bewuste  dochter komt naar me toe, ze heeft een verrassing. Ze heeft bij ons in de buurt allemaal bloemetjes geplukt. Een heel mooi, lief bosje. Speciaal voor mij. Ze is zacht en geeft me een heerlijke knuffel. Ik ontvang het allemaal met liefde en voel me nog opener en zachter worden. Wat een heerlijkheid. Het lijkt dat doordat ik met zachtheid naar mijzelf kon gaan, mijn dochter ook zacht naar mij werd.

 

Meestal wordt pijn rond hetzelfde thema vele malen aangeraakt. Net zo vaak totdat je je eigen gevoeligheid gaat herkennen, erkennen en begrijpen. Net zo vaak tot je zachter wordt en leert hoe je jezelf de liefde kan geven waar je zo naar verlangt. En zo is pijn eigenlijk een deur, die, als je hem open zet, maakt dat je dichter bij jezelf en bij liefde komt. Elke keer dat dat gebeurt, wordt je pijnlijke plek, beetje bij beetje, geheeld.

Wil je op de hoogte worden gehouden van nieuwe artikelen, audio opnames en afstandshealings?

Vul dan hieronder je gegevens in en druk op 'aanmelden', dan ontvang je ongeveer twee keer per maand de nieuwsbrief in je mailbox.

 


Aanmelden nieuwsbrief

 

Contact:

Nieuw telefoonnummer! 06-52053194

lea@helderbewustzijn.com

 

Vind mij op facebook: